Eolico galleggiante we Włoszech: brakujące elementy do przejścia na place budowy

Włoski offshore floating: od papierowych GW do realnych inwestycji
Włochy posiadają rozległy portfel projektów morskiej energetyki wiatrowej, w większości opartych na technologiach pływających. Jednak przejście od gigawatów na papierze do faktycznie sfinansowanych i zbudowanych instalacji pozostaje skomplikowane. Z badania „Potentials and challenges of floating wind in the Mediterranean Sea”, opracowanego wspólnie przez naukowców z Politechniki w Turynie i WindEurope, wynika, że kluczowe znaczenie mają nie tylko koszty i dojrzałość technologii, ale także stabilne i przewidywalne ramy regulacyjne, jasny kalendarz aukcji, dostęp do sieci, odpowiednie porty i infrastruktura oraz zdolność przemysłu do wcześniejszych inwestycji.
Wyzwania: sieć, aukcje, porty i koordynacja
Eksperci, w tym Riccardo Longo z WindEurope oraz Enrico Giglio, Bruno Paduano i Giuliana Mattiazzo z MOREnergyLab Politechniki w Turynie, podkreślają, że główną barierą nie jest sam koszt technologii, lecz brak synchronizacji między projektami, aukcjami, siecią, portami i łańcuchem dostaw. Włoski model „deep”, w którym deweloper ponosi większą część kosztów przyłączenia do sieci, może wpływać na bankowość projektów. Dla porównania, we Francji operator sieci przejmuje szerszą odpowiedzialność za infrastrukturę przyłączeniową, co zmniejsza ryzyko dla inwestora.
Porty stanowią istotne wąskie gardło – „Decreto Porti” wskazał Augustę i Tarent jako priorytetowe ośrodki dla infrastruktury offshore. Brakuje jednak masowej produkcji pływających platform, a także specjalistycznych statków i wykwalifikowanej kadry. Eksperci podkreślają, że rozwój musi być skoordynowany: aukcje z wyprzedzeniem, planowanie przestrzenne i dialog z lokalnymi społecznościami są niezbędne, aby projekty stały się realne.
„Czekanie, aż pływająca energetyka wiatrowa stanie się konkurencyjna sama z siebie, jest błędem – koszty spadają, gdy budujemy i uczymy się” – zauważają autorzy badania.
Włochy mają już plany zagospodarowania przestrzennego mórz, ale ich wdrożenie musi być wzmocnione, aby uniknąć konfliktów z rybołówstwem, turystyką i ochroną środowiska.
Źródło: QualEnergia







