Hiszpański przemysł stawia na neutralność technologiczną w rozwoju wodoru
Podczas 18. Dorocznego Spotkania Energetycznego IESE, które odbyło się w czwartek, przedstawiciele różnych branż zgodzili się, że konieczne jest zapewnienie neutralności technologicznej oraz obniżenie kosztów produkcji, aby pobudzić popyt na wodór. Dyskusja pokazała, że sektor dostrzega ogromny potencjał wodoru, ale jednocześnie wskazuje na bariery ekonomiczne i regulacyjne, które hamują jego upowszechnienie.
Zrównoważenie innowacji i realiów rynkowych
Teresa Rasero, przewodnicząca Rady Air Liquide España, zwróciła uwagę, że wodór zyskuje bezprecedensowy impuls, a duże firmy już realizują projekty. Podkreśliła jednak potrzebę zachowania równowagi między innowacjami a reinwestycją oraz dostarczaniem wartości w obecnych operacjach. Według niej wodór może być opłacalnym rozwiązaniem w wielu obszarach, a jego rozwój postępuje szybciej niż początkowo sądzono. Kluczowe jest jednak „uczynienie go ekonomicznie wykonalnym”.
Rasero zaznaczyła, że należy rozpocząć od wszystkich form wodoru, które mogą zapewnić znaczącą redukcję emisji CO2, i dodała: „Musimy zagwarantować neutralność technologiczną, która pozwoli przyspieszyć rozwój rozwiązań o niskim śladzie ekologicznym”. Wskazała również, że przy obecnych cenach zielonego wodoru – produkowanego z energii odnawialnej – trudno znaleźć branżę, która mogłaby sobie na niego pozwolić. „Bardzo ważne jest, aby wszystkie technologie konkurowały i aby stworzyć popyt” – stwierdziła.
Przewodnicząca Air Liquide España podkreśliła, że fundusze na odbudowę i odporność powinny być kierowane na projekty o realnej wykonalności. Jej zdaniem należy starannie wybierać projekty, w które się inwestuje, aby nie zaprzepaścić otwierającej się szansy. Wskazała na potrzebę jasnych regulacji, rozwoju zakładów produkcyjnych, stacji tankowania wodoru oraz usprawnienia procesów administracyjnych. Ostrzegła też przed próbami przeprowadzania transformacji poprzez „negatywną motywację”, czyli tworzenie barier osłabiających konkurencyjność przemysłu.
Postulaty przemysłu stalowego i motoryzacyjnego
Andrés Barceló, dyrektor generalny organizacji branżowej sektora stalowego Unesid, również opowiedział się za neutralnością technologiczną, aby przemysł mógł produkować po rozsądnej cenie. „Cena wodoru jest dziś wszystkim, tylko nie rozsądna” – ocenił. Ostrzegł, że reguluje się rzeczy, które „jeszcze nie istnieją”, i podkreślił, że wodór „jest bardzo obiecujący”, ale potrzebna jest efektywna cena za megawatogodzinę. Zaapelował o „trochę realizmu”, ponieważ Europa nie stanie się natychmiast światowym liderem w produkcji wodoru ani nie uzyska niezależności technologicznej. Barceló zaznaczył, że inwestycje w badania i rozwój są konieczne, ale „nikt nie może myśleć, że inwestycje w B+R będą finansowane z pożyczek”. Zwrócił też uwagę na specyficzny problem Hiszpanii: wiele firm ma centrale decyzyjne poza krajem, dlatego trzeba pomagać menedżerom międzynarodowych korporacji w przekonywaniu ich macierzystych siedzib, że Hiszpania to dobre miejsce do inwestowania.
Pablo Cebrián, wiceprezes ds. inżynierii w Iveco Trucks, stwierdził, że cele emisyjne dla transportu wyznaczone przez UE są „niezwykle trudne” do osiągnięcia przy obecnie dostępnych technologiach. Wymaga to ogromnego wysiłku, ponieważ ciężarówki i autobusy mają różnorodne źródła emisji, a obecne zasięgi tych pojazdów są trudne do osiągnięcia na bateriach. Przypomniał, że branża motoryzacyjna dochodziła do obecnego poziomu niezawodności przez długi czas, a ponowne wynalezienie tej branży wymaga współpracy wszystkich interesariuszy i przede wszystkim odwagi w uruchamianiu projektów, nawet jeśli nie są doskonałe.
Koszty jako główna bariera
W panelu wziął udział także Nemesio Fernández-Cuesta, prezes Eolia Renovables i były sekretarz stanu ds. energii, który stwierdził, że głównym problemem wodoru są dziś koszty. Aby wodór mógł wejść do konkurencyjnego otoczenia, należy obniżyć jego cenę z 5 dolarów za kilogram do 1 dolara za kilogram – początkowo w przypadku wodoru niebieskiego. Konieczna byłaby również redukcja ceny energii elektrycznej do około 20 dolarów za megawatogodzinę (MWh), czyli około 16 euro/MWh, wobec obecnych 45 euro/MWh, a także obniżenie kosztu elektrolizerów – urządzeń rozdzielających wodór i tlen za pomocą prądu elektrycznego – o 80%.
Kontekst rynkowy
Dyskusja odzwierciedla szersze wyzwania stojące przed europejskim rynkiem wodoru. Według danych Międzynarodowej Agencji Energii, globalna produkcja wodoru niskoemisyjnego w 2023 roku wyniosła zaledwie około 1 miliona ton, podczas gdy całkowita produkcja wodoru sięgała 95 milionów ton, z czego zdecydowana większość pochodziła z paliw kopalnych. Komisja Europejska szacuje, że do 2030 roku Unia będzie potrzebować około 20 milionów ton wodoru odnawialnego, z czego połowa ma być importowana. Hiszpania, dzięki dużemu potencjałowi energii słonecznej i wiatrowej, jest wymieniana jako jeden z kluczowych producentów w Europie – kraj ten ma ambicję stać się hubem wodorowym, jednak bez rozwiązania kwestii kosztów i regulacji rozwój ten pozostaje pod znakiem zapytania.
Źródło: El Periódico de la Energía
