Komisja Europejska ogłosiła wyniki trzeciej unijnej aukcji dla projektów wodorowych, przyznając łączne wsparcie w wysokości 1,09 miliarda euro. Środki te, pochodzące z Funduszu Innowacji finansowanego z systemu ETS, mają na celu przyspieszenie produkcji niskoemisyjnego wodoru w Europie.

Szczegóły aukcji i zwycięskie projekty

Aukcja, która zakończyła się 19 lutego 2026 roku, przyciągnęła 58 ofert z 11 krajów, przekraczając założony budżet 1,3 miliarda euro aż sześciokrotnie. Ostatecznie wybrano dziewięć projektów, które otrzymają gwarantowane premie za każdy kilogram wyprodukowanego wodoru. Wysokość premii waha się od 0,44 euro do 3,49 euro za kilogram H2 i będzie wypłacana przez 10 lat, co ma pokryć różnicę między kosztem produkcji a ceną rynkową.

Największym beneficjentem jest fiński projekt Vetyalfa, który zakłada budowę elektrolizerów o mocy 500 MWe. W ciągu dekady ma on wyprodukować 509 tysięcy ton wodoru, a przyznana premia wynosi 0,44 euro za kilogram. Kolejne duże przedsięwzięcie to duński MorGen z elektrolizerami o mocy 300 MWe i premią 0,95 euro za kilogram. Łączna moc wszystkich wybranych instalacji wynosi 1,1 GW, a przewidywana produkcja wodoru przekracza 1,3 miliona ton.

Warunki i wyzwania dla inwestorów

Po rozstrzygnięciu aukcji Europejska Agencja Wykonawcza ds. Klimatu, Infrastruktury i Środowiska (CINEA) rozpocznie przygotowywanie umów grantowych, które mają zostać podpisane w ostatnim kwartale 2026 roku. Inwestorzy będą zobowiązani do osiągnięcia zamknięcia finansowego w ciągu 2,5 roku oraz rozpoczęcia produkcji w ciągu 5 lat. Aby zapewnić realizację projektów, Komisja Europejska wymaga wniesienia zabezpieczeń finansowych.

Warto zauważyć, że poprzednie aukcje wodorowe spotkały się z częściowym wycofaniem inwestorów. Z drugiej aukcji, o budżecie 1,2 miliarda euro, umowy podpisało jedynie sześciu z piętnastu zwycięzców, a łączna wartość wsparcia wyniosła 270 milionów euro. Eksperci wskazują, że głównymi barierami są wysokie koszty produkcji oraz niepewność co do przyszłych cen energii elektrycznej, która stanowi kluczowy składnik kosztów elektrolizy.

Znaczenie dla transformacji energetycznej

Wodór produkowany z odnawialnych źródeł energii jest postrzegany jako kluczowy element dekarbonizacji trudnych sektorów, takich jak transport ciężki, przemysł chemiczny czy stalowy. Według danych Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA), globalna produkcja wodoru niskoemisyjnego musi wzrosnąć z obecnych około 1 miliona ton rocznie do 30 milionów ton do 2030 roku, aby osiągnąć cele klimatyczne. Unijne aukcje stanowią ważny mechanizm wsparcia, ale ich skuteczność zależy od stabilności regulacji i dalszego spadku kosztów technologii.

Wybrane projekty, zlokalizowane głównie w krajach skandynawskich, korzystają z dostępu do taniej energii z OZE, co zwiększa ich konkurencyjność. Analitycy podkreślają, że sukces tych inwestycji może przyciągnąć dodatkowy kapitał prywatny i przyspieszyć rozwój europejskiego rynku wodoru.

Foto: images.pexels.com