W Walvis Bay w Namibii rozpoczęła działalność pierwsza w Afryce w pełni zintegrowana instalacja zielonego wodoru, napędzana energią słoneczną. Projekt, zrealizowany przez firmę Cmb-Tech we współpracy z grupą Ohlthaver & List, obejmuje 5 MW off-gridowej fotowoltaiki, elektrolizer PEM o mocy 5 MW oraz magazyn energii o pojemności 5,9 MWh. Na terenie 6,5 hektara zamontowano około 7 tysięcy modułów słonecznych.
Produkowany wodór ma być wykorzystywany w pojazdach z silnikami dwupaliwowymi oraz generatorach, a w planach są również zastosowania kolejowe i morskie. CMB.TECH, jako pierwszy odbiorca, zamierza testować lokomotywę towarową zasilaną wodorem. Siemens dostarczył zintegrowane systemy elektryczne, automatyki i bezpieczeństwa. Na miejscu znajduje się także stacja tankowania wodoru oraz centrum szkoleniowe.
Firma planuje rozbudowę projektu najpierw do 250 MW, a docelowo do 500 MW, z możliwością produkcji zielonego amoniaku na potrzeby żeglugi. Instalacja wpisuje się w rozwijający się sektor wodorowy Namibii – wcześniej, w marcu 2025 roku, projekt HyIron Oshivela rozpoczął produkcję zielonego wodoru przy użyciu elektrolizera o mocy 12 MW zasilanego przez elektrownię słoneczną o mocy 25 MW.
Naukowcy z japońskiego Uniwersytetu Tohoku odkryli, że tlenek żelaza domieszkowany około 1% tytanu, w połączeniu z fotokatalizatorem na bazie tytanianu strontu domieszkowanego rodem, umożliwia rozszczepianie wody pod wpływem światła. Badania elektrochemiczne wykazały, że domieszkowanie tytanem obniża opór elektryczny i poprawia właściwości półprzewodnikowe, co sprzyja separacji elektronów i dziur.
Z kolei naukowcy z University of Nottingham zbadali strukturę wiórów metalowych z procesów produkcyjnych jako potencjalne podłoże dla katalizatorów. Odkryli nanometryczne rowki i grzbiety na odpadach ze stali nierdzewnej, tytanu i stopów niklu, które mogą zakotwiczać metale szlachetne. Osadzając platynę na odpadach, stworzyli elektrokatalizatory do rozszczepiania wody.
Badacze z Durham University oszacowali, że odpowiednie wyczerpane złoża na Morzu Północnym mogłyby zapewnić 3659 TWh pojemności magazynowej wodoru, co odpowiada ponad siedmioletniemu zapotrzebowaniu na energię elektryczną w Wielkiej Brytanii w 2040 roku. Wykorzystanie tych złóż mogłoby umożliwić wycofanie konwencjonalnych elektrowni gazowych do 2040 roku. Obecne plany magazynowania wodoru w Wielkiej Brytanii skupiają się na kawernach solnych, pomijając złoża.
Naukowcy z Seoul National University of Science and Technology opracowali system oparty na sztucznej inteligencji, który zwiększył wydajność produkcji wodoru w elektrolizerze tlenkowo-stałym o 14%, jednocześnie redukując skoki temperatury o 80%. Metoda wykorzystuje uczenie maszynowe do wyboru najbardziej informacyjnych symulacji, co zmniejsza nakłady obliczeniowe i ogranicza naprężenia termiczne.
Chiny zobowiązały swój przemysł naftowy i gazowy do rozwijania wielkoskalowych projektów zielonego wodoru oraz infrastruktury rurociągów i magazynów w ramach nowego pięcioletniego planu. Polityka zakłada integrację wodoru z istniejącą infrastrukturą, ale nie określa celów ilościowych, pozostawiając ich realizację w gestii rynku i współpracy z lokalnymi władzami.
Źródło: pv magazine EN
